O domingo 17 de marzo saímos para París. Foi para algúns dos alumnos a primeira viaxe en avión. A chegada de noite a París ben merecía un paseo para vermos a Tour Eiffel iluminada.
Pola mañá erguémonos canda os panadeiros para coller o tren para Briouze. Despois dunha soneca no primeiro tramo, logo nos puxemos mans á obra. Tiñamos aínda moito texto por preparar. Levamos nas mochilas un proxecto ambicioso: poñer en escena, co alumnado francés, unha adaptación trilingüe galego-castelán-francés de O Principiño, de Saint-Exupéry. As partes en francés déronnos bo traballo, aínda que fosen expresións doadas que xa abordamos nas aulas. Pero, aos poucos, fomos logrando dicilas con bo acento e naturalidade. Todo é poñerse!
A media mañá, chegamos a Briouze. A chegada ao collège foi emocionante. O alumnado e o profesorado do centro preparáronnos unha acollida activa, con xogos de grupo que nos meteron de cheo a compartir cos novos compañeiros. Percorremos Briouze ás carreiras buscando pistas. E, cando nos demos de conta, estabamos a parolar amigablemente no patio do collège.
Os alumnos e alumnas galegos integráronse nas clases de Historia, Inglés, Español, Matemáticas... É curioso descubrir como se parecen ás nosas e, ao mesmo tempo, cantas cousas distintas: nos tratamentos de cortesía co profesorado, na organización de patio, nos timbres, que aquí son música para advertir dos cambios de aula... E, polo medio, os primeiros ensaios de teatro. As propostas de expresión corporal de Afonso póñennos en contacto físico e en conexión humana directa. O grupo xa está feito nunhas poucas horas. O teatro é máxico.
No medio da semana, tamén tivemos tempo para descubrir algúns lugares especiais próximos a Briouze. Onda o profesorado e alumnado francés coñecemos monumentos históricos da comarca e mesmo chegamos ao Mont Saint Michel e a Saint Malo, xa nas portas da Bretaña.
Despois da actividade a semana, o venres chegou o día da estrea da obra. As familias acudiron todas ao Espace Culturel para ver os primeiros resultados do traballo. Queda aínda moito por ensaiar. Esa segunda parte da tarefa será a finais de abril, cando o alumnado francés veña visitarnos á Estrada. Ao final da función houbo apertas e xa as primeiras bágoas. Xúntanse as emocións dunha semana verdadeiramente intensa.
O sábado pola mañá despedímonos das familias. Briouze é unha vila pequecha. A acollida foi tan cálida coma a despedida. Marchamos agradecidos e con gana de acollelos cando veñan. Diso vai esta viaxe arredor do Principiño: de coñecer, de mirar outros "planetas" e de non perder a capacidade de sorprendernos na viaxe.
A fin de semana en París foi un bo peche. Agora xa estamos de volta. Queda aínda moito traballo por facer na segunda parte deste intercambio. Darémolo todo para que saia tan ben coma esta primeira. A tout à l'heure !
